Fjallgöngur

Vöknuðum 6.30, morgunmatur klukkan 7 og þá áttum vid að skila inn „duffel“ pokunum þar sem Serbarnir þurftu ad pakka þeim inn og setja a burðardýrin.

Vid lögðumsvo af stað klukkan 8 Það var frekar kalt þegar við lögðum af stað engin sól, en svo hlýnaði.

Það var ofboðslega mikið af fólki á stígnum, göngufólk, Serbar og burðardýr svo gangan gekk frekar hægt þar sem við ad sjálfsögðu virtum umferðarréttinn, dýrin hafa allan forgang, svo koma Serbarnir sem eru burðarmenn og svo aðrir göngumenn.

Á gönguleið dagsins voru fimm hengibrýr. Eftir að hafa farið yfir tvær þeirra þá stoppuðum við á kaffihúsi og fengum okkur virkilega gott engiferte og nutum sólarinnar og góða veðursins.

Eftir kaffistoppið var göngunni haldið áfram.

Stoppuðum næst við innganginn i þjóðgarðinn „Beyul Khumbu – a sacred hidden valley of the Sherpa people“ þar sem Leifur Örn fór yfir reglurnar, sem eru eftirfarandi:

1. Refrain from taking live.

2. Refrain from anger.

3. Refrain from jealousy

4. Refrain from offending others.

5. Refrain from taking excessive intoxicants.

Við borðuðum svo hádegismat eftir þriðju hengibrúnna þar sem við fengum spaghettí og soðið hvítkál. Sátum úti og nutim góða veðursins.

Fjórða hengibrúin var stuttu eftir matinn, prófaði í fyrsta skipti að taka hratt videó þar yfir sjá hér:

Fimmta hengibrúin er sú frægasta og hún sést í myndinni hans Balta „Everest“. Fyrir neðan hana er gamla brúin. Varð að taka Haddýjar hoppið á brúnni sem var fest á samsung síma 😉 sjá hér:

Eftir hengibrúnna tók við rúmlega 2 klst klífur upp i Namshee. Þegar við vorum komin yfir 3000 metra hæð var maður farinn að finna aðeins fyrir hæðinni. En það var gott ad vera með buff fyrir vitunum því það gefur meiri raka og samkvæmt Leif er líka gott að fá sér brjóstsykur.

Að lokum komumst við í Namshee. Fyrir ótrúlega tilviljun hitti ég Iðunni og Kollu Björns, það var ótrúlega skemmtilegt. Sjá myndband á FB hér:

Eins og vanalega þá tókum við teygjur með Kristínu og fengum svo herbergin okkar og gott te. Kíkti svo i bæinn i nokkrar útivistarbúðir og fórum svo á kaffihús sem var ofboðslega notalegt.

Fengum virkilega góðan kvöldmat Burritos með kjúklingi og fórum svo snemma að sofa, enda dauðþreytt eftir daginn. Það var mun hlýrra á þessu gistiheimili en nóttina á undan.

Nepal liggur á milli Indlands og Tíbet, nokkuð stærra en Ísland, ríflega 147.000 km2. Talsverður munur er á hæsta og lægsta púnkti landsins eða tæplega 8800 metrar. Landslagið er því fjölbreytt þó að Himalayafjöllin setji vissulega mestan svip á ásjónu landsins. Himalayafjöllin eru yngsti en jafnframt hæsti fjallgarður heims og þriðjungur hans liggur innan Nepal. Því eru ófáir tindarnir sem hægt er að glíma við eða einfaldlega bara horfa á og dást að. Yfir 1300 nepölsku tindanna eru yfir 6000 metrum þar af eru 8 þeirra yfir 8000 metrum. Í undirhlíðum þessara mikilfenglegu fjalla er bæði fjölskrúðugt dýralíf og náttúrufar að ekki sé minnst á fjölbreytta menningu ólíkra svæða landsins. Löng hefð er fyrir gönguferðamennsku og fjallakllifri í Nepal og ættu allir að finna þar eitthvað við sitt hæfi.

Í Nepal er fjölbreytt kerfi stíga sem í raun eru ævafornar þjóðleiðir heimamanna og sem enn eru reyndar í fullri notkun. Nepalska þjóðin skiptist í nokkur þjóðabrot sem tala ólík tungumál en nepalska er þjóðtungan. Enginn þarf þó að örvænta um að verða mállaus því enska er víða töluð sérílagi á fjölförnum ferðamannaslóðum. Lengi vel var Nepal eina hindúa konungsríkið en í dag hefur konungdæmið lotið í lægra haldi fyrir lýðræðislegri stjórnarháttum. Auk hindúisma eru búddismi, íslam og kristni viðurkennd trúarbrögð í Nepal. Landbúnaður er helsta atvinnugrein landsmanna sem teljast verður merkilegt ef sú staðreynd er höfð í huga að eigöngu 25% landsins er ræktanlegt. Nepal er 5 klst og 45 mín á undan GMT.

Í Nepal eru árstíðirnar 4 líkt og hér heima en þó með örlítið öðru sniði. Haustið hefst í september og veturinn tekur yfir í desember. Á þessum tíma má þó búast við að sjá öllu hærri hitatölur en við hérna heima eigum að venjast, en meðalhiti í nóvember er á bilinu 4°C til 23°C. Rétt er að benda á að gera verður ráð fyrir eitthvað lægra hitastigi því hærra sem fólk ferðast. Monsúnvindar blása með tilheyrandi regni frá júní og fram í september og þá getur úrkoma orðið allt að 150cm á sólarhring í eftirmiðdagsskúrum. Gjaldmiðillinn í Nepal er rúpía, US$ 1 jafngildir 106 rúpíum og hægt er að leggja virði rúpíunnar að jöfnu við virði krónunnar. Ekki er ráðlegt að skipta fé nema á viðurkenndum stöðum og trúlega ekki gott að skipta of miklu í einu en nógu þó til þess að eiga fyrir drykkjum og ýmsum smáhlutum á meðan á göngunni stendur. Í lok ferðar er svo hægt að skipta aftur ef áhugi er á að fara í stórtæk kaup á minjagripum, en handverk í Nepal er um margt áhugavert og hægt að fá ýmsa muni á góðu verði í Kathmandu.

Nepal liggur á skilum tveggja fleka sem rekast í sífellu saman. Þetta eru Evrasíuflekinn og Indlandsflekinn sem hafa með samreki sínu myndað Himalajafjallgarðinn. Jarðskorpa flekanna er þykk og eðlislétt og vöðlast upp í fellingar þar sem hvorugur flekinn gefur eftir. Skrið flekanna er uþb 4 – 5 cm á ári. Eins og gefur að skilja geta þessi stórkostlegu umbrot orsakað jarðskjálfta og jafnvel stóra. Er að jafnaði búist við einum stórum á öld.
Árið 2015 urðu 2 stórir skjálftar í Nepal sem höfðu gríðarleg áhrif á líf landsmanna. Sá fyrri 7,8 stig, varð í apríl og olli m.a. snjóflóði í hlíðum Everest sem leiddi til þess að fjöldi fólks fórst og hætt var við allar göngur á þennan hæsta tind heims það árið. Skjálftinn olli gífulegu tjóni og mikill fjöldi bygginga var lagður í rúst, þar á meðal forn hof í Kathmandu dalnum. Fjöldi fólks lét lífið og margir fleiri slösuðust. Í maí tæpum þremur vikum síðar varð svo annar skjálfti upp á 7,3 stig nokkru austar í landinu. Þrátt fyrir hversu öflugur seinni skjálftinn var, urðu ekki jafn mikil eignaspjöll og af þeim fyrri en snjóflóð féllu í hlíðum Everest.

Erfitt er að gera sér í hugarlund hve mvargvíslegar afleiðingar skjálftar af þessum stærðargráðum geta haft í för með sér. Eignatjón er augljóst sem og slys á fólki en félagslegar afleiðingar í jafn fátæku landi og Nepal geta líka verið talsverðar. Talið er að óprúttnir aðilar hafi nýtt sér óreiðuna sem ríkti í kjölfar skjálftanna og hneppt fjölda kvenna í ánauð og selt mansali úr landi. Flestar þessara kvenna munu hafa endað sem kynlífsþrælar í suð austur Asíu.

Nepalska þjóðin skiptist upp í 36 ólík þjóðabrot og trúlega eru Sérparnir þeirra kunnastir. Sérparnir búa í austurhluta Himalajafjallanna og talsverður hluti þeirra í Khumbu dalnum. Flestir stunda þeir landbúnað og daglegt líf þeirra og amstur í þessari hæð hefur gert þá hæfa til þess að takast á við háfjallamennsku. Það fer varla sá leiðangur í ferð á neinn af hærri tindum landsins án þess að hafa amk einn sérpa með í för. Sérpinn Tenzing Norgay er einn af frægustu Sérpunum en hann var aðstoðarmaður Edmunds Hillary þegar þeir komust fyrstir manna á hátind Everest.

Háfjallaveiki er ekki veiki sem plagar sérpa en gæti stungið upp kollinum hjá okkur sem alla jafna erum niðri við sjávarmál og því mikilvægt að vera vakandi fyrir einkennum hennar þegar ferðast er í hæð yfir 2500 – 3000 metrum. Flestir upplifa trúlega væg einkenni háfjallaveikinnar sem lýsa sér m.a. í höfuðverki, ógleði og lystarleysi. Góð aðlögun er besta leiðin til þess að komast hjá háfjallaveikinni, það að hækka sig ekki um of hvern dag og hvílast vel í hæð. Einnig kemur mikil og stöðug vökvaneysla að gagni. Ágerist einkennin er eina leiðin tafarlaus lækkun. Fararstjóri ferðarinnar

Heimild: Íslenskir fjallaleiðsögumenn

Vöknuðum klukkan 03.00 eftir reyndar mjög litinn svefn held ég hafi sofið í 90 mín samtals. Klukkan 01.30 vaknaði ég og fór að skrifa dagbókina fyrstu tvo dagana.

Rútan fór frá hótelinu klukkan 04.00 og framundan var 4 klst ferðalag. Við skildum eftir eina ferðatösku á hótelinu með farangri sem við þurftum ekki með okkur auk þess sem við þurftum að skera verulega niður þar sem duffel bág ásamt bakpokanum mátti bara vikta 15 kg samtals.

Ég svaf meira og minna allt rútu ferðalagið en við fengum með okkur nesti sem ég borðaði bara þegar ég kom á flugvöllinn. Hann var eins og frá miðri síðustu öld, þarna var mikið kraðag og allir að bíða eftir flugi, við fengum svo líka miða áttum miða í 5 ferð dagsins.

Við biðum í nokkra klukkutíma og sóluðum okkar bara á meðan 😉

Flugið til Lukla var ekki eins hræðilegt og var talað um en það var mjög þröngt í flugvélinni.

Lentum í Lukla um klukkan 13.30 og fengum te og hádegismat á hótelinu sem við munum gista á – á bakaleiðinni. Keyptum SIM kort í símann og lögðum svo af stað eftir matinn í gönguna.

Framundan var rúmlega 8 km ganga meira niður en upp.

Stoppuðum á yndislegu kaffihúsi þar sem við fengum ofboðslega gott kaffi sem er brennt og malað á staðnum Himalaya baunir og kaffihús. Það eru þrjár systur sem reka þetta kaffihús ásamt foreldrum sínum og gistiheimili og veitingahús.

Það voru mæðgur sem afgreiddu okkur í kaffihúsinu, wow hvað það var gott ég keypti mér 3 kaffibolla, espresso, cappucino og americano.

Við gengum svo rösklega, fórum yfir eina hengibrú fyrsta daginn, það var mikið fjör þar sem krakkarnir væri að stríða okkur og hristu hana verulega hahah 😉 Náði þessu á FB live 😉

Við komum í gistihús rétt í tæka tíð fyrir myrkur. Gerðum góðar teygjur, fengum te og kvöldmat og vorum komin ofan í svefnpoka og sofnuð rétt rúmlega níu.

Frábær dagur á fjöllum.

Kathmandu er höfuðborg Nepal og jafnframt stærsta borg landsins. Borgin er staðsett í Kathmandu dalnum og nánast samvaxin smærri borgum eins og Bhaktapur, Lalitpur og Thimi sem mynda eins konar stór Kathmandu svæðið, ekki ósvipað því sem við þekkjum hér á stór Reykjavíkursvæðinu. Þar búa uþb 1.750.000 manns og í dalnum öllum um tvær og hálf milljón manna. Borgin á sér langa sögu og elstu fornminjar sem þar hafa fundist eru ríflega 2000 ára gamlar. Óhætt er að segja að Kathmandu sé forvitnileg borg, sérílagi elstu hlutar hennar sem m.a. er að finna í nágreeni við Durbar torgið.

Flest hofin sem prýddu Durbar torgið urðu fyrir miklum skemmdum í jarðskjálftunum 2015 og torgið er því varla svipur hjá sjón miðað við hvernig þar var umhorfs fyrir skjálftana. Þar er þó enn gaman að rölta um, villast í litlum hliðargötum og fylgjast með því hvað er til sölu hjá heimafólki. Skammt frá Durbar er gatan Freak Street, sem var eitt af helstu kennileitum borgarinnar á sjöunda áratug síðustu aldar þegar hippar flykktust til landsins og héldu sig hafa fundið himnaríki á jörð. Þá var Freak Street helsta athvarf þeirra og þar að finna gistihús og veitingastaði. Í dag er þetta hins vegar róleg gata þar sem heimafólk býr og starfar. Helsta kennileiti dagsins í dag er Thamel hverfið, sem er vel þekkt af flestum þeim sem dvelja í borginni einhvern tíma og þar er að finna búðir, kaffihús, ferðaskipuleggjendur og hótel. Í þessum hluta borgarinnar er árstíðabundin sveifla á fjölda og lífi sem stjórnast af því hvenær flestir ferðamenn heimsækja landið.

Heimild: Íslenskir fjallaleiðsögumenn