Markmiðin fyrir þetta Laugavegshlaupið var eins og vanalega. Númer eitt að komast að ráslínu, númer tvö að hafa gaman alla leið og númer þrjú að klára glöð og númer fjögur innan tímamarka. Vissi að ég myndi aldrei ná PB, sem er 6:59:59, frá 2019. Ástæðan er að það fór lítið fyrir hlaupaæfingum allan síðasta vetur, þar sem allur minn frítími fór í Leiðsöguskólann í MK.
Við Óli gistum að Skyggnisholti í sveitinni hjá pabba og Möggu nóttina fyrir hlaup. Við vorum bara tvö í húsinu, þar sem þau voru á Landsmóti Hestamanna að Hólum. Ég svaf virkilega vel nóttina fyrir hlaupið, lagðist á koddann klukkan 22:30 og rumskaði ekki fyrr en klukkan 05:20 þegar klukkan hringdi. Eftir sturtu, kaffi og morgunmat, skuldaði Óli mér inní Landmannalaugar. Það er ótrúlega þægilegt og forréttindi að eiga svona yndislegan eiginmann sem nennir að skutla mér inní laugar og að geta verið mætt snemma, til að fara á salernið, hitta alla hlaupavininina og ná smá upphitun og taka mynd af Náttúruhlaupahópnum (sem var kominn), (gulur, rauður og grænn hópur). En blái og bleiki komu eftir að myndatakan fór fram, þurftum því að taka aðra hópmynd af þeim, en því miður náðu ekki allir á þá mynd heldur. 😢
Ég var í bláum ráshópi, sem var ræstur 30 mín á eftir gula þ.e. fyrsta ráshópi eða klukkan 09:30. Nú hef ég verið í öllum ráshópum, nema bleikum, þ.e. gulum, rauðum, grænum og bláum, en núna var í fyrsta skipti raðað eftir ITRA stigum. Hefði alveg viljað vera í bleikum. Staðsetti mig sjálfa um miðjan bláan ráshóp. Fékk þær upplýsingar þegar ég sótti gögnin, að tímamörkin, sem eru 4 klst í Álftavatni og 6 klst og 30 mín í Emstrum, miðast við rástíma hólfsins, en ekki flögutímann þinn. Því var mikilvægt að vera ekki aftast í hólfinu, en ég vildi heldur ekki vera alveg fremst. En mér leið vel þegar ég fór af stað og átti þægilegt hlaup/göngu upp í Hrafntinnusker. Það var samt óvenjulega mikill snjór og það var líka mjög heitt. Ég var virkilega ánægð með valið á hlaupafötum og búnaði, en ég var í æðislegum North Face örþunnum hlaupabol Summit, geggjuðum nýjum Satisfy buxum, í frábæru Salomon skónum mínum UltraGlide4 og með Salomon vesti, allt keypt í Útilíf. Var líka í frábærum Incrediwear hnéhlífum sem eru fluttar inn af Heilsa og með ódýrar handwarmers og mjög þunna og þægilega UTMB derhúfu, sem hélst vel á höfðinu þrátt fyrir mikið rok.
HRAFNTINNUSKER 1 klst 39 MÍN og 36 SEK (01:39:21 flögutími)
Það er bara fínn tími var 1:33 í fyrra eða á 6 mín betri tíma, svo ég var ekkert ósátt við það. Í fyrra þá stoppaði ég og fyllti á brúsana í Hrafntinnusker, þar sem ég fór bara með tær (hálfar) Salomon skvísu, en núna ákvað ég að fylla þær alveg og vera ekkert að stoppa í Hrafntinnuskeri. Ég reyndar fékk mér hálfan banana og svo bara hélt ég áfram. Ég hafði ekki skrá neinn viðmiðunartíma í hlaupinu, eða spáð neitt í það, þar sem markmiðið var mjög skýrt, að ná innan tímamarka, svo aðrir tímar skiptu engu máli. Þennan samanburð við tímann síðan í fyrra, gerði ég svo bara við skrifin á þessum hlaupapistli.
Það var mikill snjór á leið upp í Hrafntinnusker og ekki var hann minni eftir Hrafntinnusker, löng snjóbreiða, sem mér fannst mjög erfitt að hlaupa í. Svo þetta varð meira HLABB (hlaup og labb) heldur en hlaup, og svo var líka mikill mótvindur. Á leiðinni hitti ég Ásdísi Guðmunds, MH vinkonu mína sem er að hlaupa með mér í Hlaupahóp Breiðabliks og Náttúruhlaupunum og ég hugsaði „ég reyni að hanga í henni“. Stoppaði reyndar aðeins til að þrengja reimarnar, en náði henni svo aftur. Þar hitti ég líka Viðar og Sigga Bose og fleiri, sem tóku fram úr mér. Fór svo niður Jökultungurnar með Ásdísi og við fórum „mjög varlega“, held ég hafi aldrei farið svona rólega þarna niður, en það skilaði sér klárlega í því að ég fékk enga krampa eða krampaeinkenni á leiðinni, en því miður átti ekki það sama við um Ásdísi vinkonu. Þegar við voru komnar á sléttuna, eftir tvö vöð, á um 2 km í Álftavatn, þá var Ásdís farin að hlaupa aðeins hraðar en ég og ég ætlaði að gefa í, og var eitthvað að vesenast með stafina, en þá vill ekki betur til en að ég DETT og MAGALENDI. Fæ mikinn verk í lærið (og seinna risastóran marblett) og fékk verk í bæði hné. Sem betur fer var ég með nýjar og fínar legghlífar sem vörðu hnén að mestu leiti. Komu sér heldur betur vel, annars hefði getað farið mjög illa. Reyndar kom gat á aðra hlífina og ég fékk sár í gegnum um hana. En eins og alltaf þegar maður dettur þá bara sprettur maður upp og lætur sem ekkert sé og heldur svo áfram að hlaupa. Ég tók reyndar tvær Panodil til að minnka verkina, því ég fann virkilega fyrir þessu bæði í lærinu og hnjánum, var líka skítug alveg í andlitinu og bruddi smá steina og mold, er ekki prótein í því ?😊
ÁLFTAVATN 3 KLST 22 MÍN 36 SEK (03:22:21 flögutími)
Var um 7 mín hraðari í fyrra, eða 03:15:54, en 03.22 núna. Það var gott að komast í Álftavatn og fá knús frá Bárði sem var sjálfboðaliði og aðstoðaði mig við að fylla á vatnsbrúsann minn. Setti Gatorade á annan brúsann, en bætti ekki neinu við á hinn. Fékk mér svo einn bananabita og tók einn kanilsnúð og einn súkkulaðibitar og 2 kringlur í poka. Dreif mig svo út og náði Ásdísi um leið og ég var komin út af drykkjarstöðinni. Nú leiddi ég, svo og hún kom á eftir mér og við spjölluðum aðeins saman, sem var mjög fínt. Það var yndislegt að fá knús líka frá Öbbu (Aðalbjörgu) hans Bárðar í Hvanngili. Þegar við vorum komnar uppá brúna rétt fyrir Bláfjallakvísl, þá fær Ásdís hræðilegan krampa. Ég bauð henni CrampFix, en hún sagði að það virkaði svo stutt, svo hún stoppaði og reynda að ná úr sér krampanum. Ég hélt því áfram, kvaddi hana því og sagðist myndu sjá hana síðar.
BLÁFJALLAKVÍSL 4 KLST 10 MÍN 4 SEK (04:09:40 flögutími)
Var á 4.01.43 í fyrra eða um 9 mín hraðari. Ég ákvað að stoppa ekkert í Bláfjallakvísl, mig vantaði ekkert úr töskunni, var með nóg af gelum og orku og var ekki flökurt eða leið neitt illa. Var samt með í drop-pokanum mínum þar auka skó, og auka sokka, hlaupabuxur og bol, samloku mína og epli sem ég er alltaf með þar, ef ég myndi fá í magann. En þar sem ég var bara góð, hélt ég áfram sandana og hélt rólegum en stöðugum hraða. Þegar ég var komin að drykkjarstöðinni rétt áður en maður kemur að Garmin stöðinni, (fékk mér þar tvö vatnsglös) þá hleypur fram hjá mér maður sem spyr hvort ég sé ekki Halldóra ? Jú ég segist heita Halldóra og þá spyr hann hvort ég hafi ekki farið Torinn (TorX 330 km) og jú ég sagðist vera hún. Þá er hann ásamt vini sínum skráður í TorX hlaupið núna í haust og hann var forvitinn að vita meira. Hann hafði reyndar lesið keppnissöguna mína á halldora.is (sjá hana hér) og ég að sjálfsögðu hvatti hann til að heyra í Stefáni Braga sem þekkir TOR leiðina eins og lófann á sér. Það var virkilega gaman að spjalla við hann, en hann og dóttir hans voru að hlaupa saman og hún ólétt, ekkert smá dugleg. Ég var mjög stolt af þeim. Þau voru aðeins á undan mér inní Emstrur, þar sem ég stoppaði örugglega lengur en þau, svo ég hitti þau ekki aftur.
EMSTRUR 5 KLST 43 MÍN 22 SEK (05:43:07 flögutími)
Í fyrra var ég 05:32:11 í Emstrum, en núna 11 mín hægari. Við Ásdís vorum búnar að ræða það að stoppa aðeins í Emstrum, fara á klósettið og fá okkur að drekka kók og súkkulaði. Þannig að þegar ég kem þangað inn, þá fylli ég á báða brúsana, Gatorade á annan og vatn á hinn og fer svo í klósettröðina. Þurfti að bíða aðeins eftir að komast á klósettið, en vá hvað það var gott. Þegar ég kem svo af salerninu, sé ég hvar Guðmundur Smári er að fara út af Emstrum, en hann hafði ræst með bleikum, þ.e. 5 mín á eftir mér, svo ég ákvað að hoppa með honum. Náði þá ekki að fá mér kók að drekka eða súkkulaði, en ég var vel nestuð með nóg af geli, carbon töflum, salttöflur og nammi bland í poka, svo mig skorti svo sem ekkert. Guðmundur var hins vegar slappur í maganum, þegar ég fer fram úr honum, svo ég gef honum nokkrar Enervit Carbon töflur, sem ég vissi að færu vel í hann, því ég gaf honum, Ingu og Svanborgu dóttur þeirra svona töflur fyrir tveim árum. Þannig að ég fór á undan honum, en svo náði hann mér þegar ég þurfti að fara „fetið“ eða mjög rólega, niður gilið, hlauparar fóru svo hægt og enginn möguleiki að taka fram úr. Þannig að við hlupum meira og minna saman, áleiðis niður í Þórsmörk og einn ungur hlaupari með okkur, sem sagðist fæddur í Rússlandi, en byggi í Englandi. Það var mjög gott að komast í drykkjarstöðina fyrir Kápuna, þar fékk ég loksins Pepsi að drekka, en ég fyllti brúsann og fékk mér í glas, sem var mjög gott, við Guðmundur stoppuðum samt þar, kannski of lengi, en tíminn skipti ekki máli, ég vissi að ég var vel innan tímamarka á þessum tímapunkti.
Við drykkjarstöðina komu margir hlauparar og tóku fram úr okkur og einn af þeim var hún yndislega Freyja, sem var búin að hlaupa mikið með mér á námskeiðinu hjá Náttúruhlaupum. Hún er hörku flottur hlaupari og búin að sækja sér mjög mikla fræðslu og reynslu á námskeiðinu. Hún fór fram úr okkur upp brekkuna, sagðist ætla að reyna að ná undir 8 klst og við að sjálfsögðu hvöttum hana til þess. Freyja er með skemmtilega og áhugavert spjall á TikTok, sem ég mæli með.
Það var gaman að hitta Þóri frænda og Brján við Þröngá, þeir hvöttu mig áfram og tóku myndir sem má sjá í albúminu hér að neðan. Þegar ég kom inní skóginn í Þórsmörk hitti ég líka Lilju Olsen vinkonu sem var líka með okkur að hluta til á námskeiðinu, en hún var líka mjög dugleg að hvetja okkur áfram sem var algjörlega frábært. Takk öll fyrir það.
Á leiðinni niður síðustu brekkuna, voru margir að hvetja allt í kring og fyrir aftan okkur Guðmund voru tvær stelpur, ein með bleikt númer og önnur blátt númer svo ég skipaði Guðmundi að gefa í og við tókum góðan lokasprett síðasta kílómeterinn, ætlaði sko ekki að láta taka fram úr mér á síðustu metrunum, eins og Mari gerði við Ragnheiði um árið.
ÞÓRSMÖRK 8 KLST 19 MÍN 35 SEK (08.19.20 flögutími)
Því var enginn tími fyrir Haddýjar hopp þar sem lokaspretturinn var málið og lokatíminn 8 klst og 19 mín eða um 19 mín lakari tími en í fyrra. En það skiptir engu máli, ég var ekkert að hugsa um þennan tíma, aldrei á leiðinn. Vissi alltaf að formið var ekki það sama og aðstæður ekki heldur, en ég náði klárlega öllum markmiðum að komast að ráslínu, að komast í mark, innan tímamarka og brosandi glöð allan tímann. Óli tók svo mynd af mér og Haddýjar hoppinu eftir að ég var komin í mark. Yndislegt að hitta hann og fullt af vinum mínum í markinu.
Það var svo gaman að hitta allt hlauparana sem voru með okkur á námskeiðinu í sturturöðinni, í tjaldinu og á varðeldinum um kvöldið. Ég er svo stolt af öllum þessum frábæra hóp, rúmlega 100 manns á vegum Náttúruhlaupa sem kláruðu þetta afrek sem Laugavegur Ultra er. Óska þeim öllum innilega til hamingju með hlaupið og þakka þeim fyrir samveruna á námskeiðinu í vor og þakka öllum frábæru sjálfboðaliðunum, sem eru að aðstoða á leiðinni og hvetja okkur hlauparana áfram. Takk takk og aftur takk.
Við Óli gistum svo í Básum í tjaldi um nóttina og fórum á varðeldinn og það er alltaf mikið partý þar í frábærum félagsskap. Takkk kæru vinir fyrir samveruna.
